1 Ocak 2017 Pazar

City of Stars

 Bi' film izledim hayatim degisti? Pek degismedi de, ben inanilmaz etkilendim. Belki yilin son gunu olusundan, belki icinde muzik oldugundan, belki muthis bir gorsellik tasidigindan, belki hayal edenlerden bahsediyor olmasindan, belki guzel elleriyle piyano calan bir adamdan ya da belki cok sevse de birlikte yapamayan iki insandan.. La La Land en sevdigim film su an, saydigim ve siralayamayacagim ama hissettigim bir suru sebepten. O kadar guzel ki anlatabilecegimden emin degilim. Bir seyler dusundurmedi cunku, bir seyler hissettirdi. Ben filmi seyrederken hissettim, ozellikle de piyanodan cikamn her notayla. Bu kadar guzel bi' sey, bi' olay, bi' film nasil insan elinden cikmis bir insan tarafindan yaratilmis olabilir? Insan acgozlu, kibirli ve yikici bir varlik degil miydi?

 Benim en buyuk sorunum senaryolari senaryo olarak gorememem. Ben her sevdigim filmde yasiyorum, hissediyorum. Inanin, cok yorucu. 2000 milenyumunun 10lu kisimlarini doldururken edindigimiz hatta aslinda sirtimiza yuklenmis realizm filmlerde de kendini gosteriyor sanirim. Artik beni yuksekte birakan mutlu sonlar yok. Gercek sonlar var filmlerde. Kalbim yeterince kirik bilin istedim, filmlerin sonunda aglatmasaniza bir de.

 Film boyunca farkli yerlerde, farkli versiyonlarda donup duran City of Stars; bence yazilmis bestelenmis ve performe edilmis en guzel sarkilardan biri. Gucumun ve hayat enerjimin ellerimden akip gittigini hissediyorum ben, ayakta kalabilen insanlari gormek guzel. Sadece, keske,  son sahnede o sarkiyi calmasaydin. Asik oldugunuz zaman ve bu yurumedigi zaman son bir sey yapip karsinizdakinin canini yakmak  isteyebiliyorsunuz sanirim. Sevginizi cok uzun zamandir paylastiginiz insan acinizi da hissetsin, paylassin diye belki. Onun sebep oldugu aciyi bile onunla yasamak istediginizden.

 City of stars, just one thing everybody wants, it's love, yes all we're looking for is love from someone else.

a voice that says "i'll be here" and you'll be alright